24 ഓഗസ്റ്റ് 2014

വിരസതയുടെ ലളിതസങ്കീര്‍ണ്ണതകള്‍ ..!

Buzz It

പ്രേമപൂര്‍വ സൌഭാഗ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചായിരുന്നു അവര്‍ തുടങ്ങിയത്..
ജന്മാന്തരങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യം അറിഞ്ഞുവെന്ന് പരസ്പരം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു..
ജീവിതത്തിന്റെ സങ്കീര്‍ണ്ണതകളെയും വൈവിധ്യങ്ങളെയും പ്രണയിച്ച്
തോല്പിച്ചതില്‍ അഹങ്കരിച്ചുകൊണ്ട്  ഒരു തീക്ഷ്ണ പ്രകാശം
അവരെ വലയം ചെയ്തു നിന്നു. പ്രണയത്തിന്റെ അനശ്വരതയ്ക്കടയാളം
നല്‍കിയ അവളുടെ വിരലില്‍ ഒരു വജ്രമോതിരം തിളങ്ങി..
ഇടക്കിടെ ആ വിരലിനെ അവള്‍ താലോലിച്ചിരുന്നു , മെഴുകുതിരി
വെട്ടത്തില്‍ അന്യോന്യം നോക്കിയിരിക്കുമ്പൊള്‍ അയാളും...!
അന്യാദൃശവും അസാധാരണവുമായ ഒരു തിളക്കം അവരില്‍
വന്നു പതിച്ചതിന്റെ ചാലകശക്തിയില്‍ സ്വയം മറന്നിരുന്നു..

ആത്മസത്തയെ പ്രത്യക്ഷമാക്കിത്തരുന്ന
ജീവിതാവസ്ഥകളെ ഉന്മാദത്തോടെ നേരിട്ടിരുന്ന ദിവസങ്ങള്‍ക്ക്
ധൈഷണികമായി കള്ളയൊപ്പിട്ട പിന്വിളികളുണ്ടായത് പൊടുന്നനെയായിരുന്നു..!
ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ബാധ കേറിയ വൈകാരിക നിമിഷങ്ങള്‍ സ്വന്തമാക്കി
തുരുത്തുകളിലായി സമാധികൊണ്ട ദിവസങ്ങള്‍.
സ്നേഹപ്രസരത്തിന്റെ അവശിഷ്ട ബിംബങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന
ഉണര്‍ച്ചയില്ലാതെ രണ്ട് അവശേഷിപ്പുകള്‍ . ദൃഷ്ടിഗോചരമല്ലാത്ത
ഒരു മതില്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തി അവര്‍ മൌനികളായി..

ബോധധാരകളില്‍ മദ്യത്തിന്റെ സ്ഥിരോത്സാഹം വര്‍ദ്ധിക്കുമ്പോള്‍ ,
കടുംവര്‍ണ്ണങ്ങളോട് ഒരല്പം പോലും കരുണകാട്ടാതെ വരച്ചിടുന്നത്
മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണരേഖക്കിപ്പുറം നിന്നുകൊണ്ട് ,
അസഹിഷ്ണുതകളെ ശബ്ദമേതുമില്ലാതെ ചുണ്ടുകളനക്കുന, കൈകള്‍
ചലിപ്പിക്കുന്ന ഭാവപ്രകടനത്തില്‍ ഭാഷയുടെ അഴുക്കുകളെ ദൂരെയെറിഞ്ഞ്
ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവള്‍ കണ്ടുനിന്നുവെന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി..!

അതിലും ദുര്‍ഗ്രഹമായിരുന്നു അയാളുടെ വിരസവിവരണങ്ങള്‍ ..
ഭിന്നവും എന്നാല്‍ അതിനേക്കാളുപരി സാമ്യമുള്ളതുമായ രണ്ടേ രണ്ട് കാര്യങ്ങളില്‍
അവര്‍ ഒരുമിച്ചത് നീണ്ടുപുളഞ്ഞ വഴികളില്‍ അതിവേഗത്തില്‍
കാറോടിക്കുന്നതും , വളരെ നേര്‍ത്ത ശബ്ദത്തില്‍ രാത്രികാല ഗീതങ്ങള്‍
ശ്വാസോച്ച്വാസത്തിന്റെ പരിമിതിയില്‍ ശ്രവിക്കുക എന്നതുമായിരുന്നു..!
അയാള്‍ക്ക് കാറോട്ടവും അവള്‍ക്ക് സംഗീതവും..

വേഗത്തിലോടുന്ന കാറില്‍ മരണഭീതിയോടെ അവളും,
അരോചകമായ സംഗീതത്തില്‍ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഭ്രാന്തനായി അയാളും..
പരസ്പര പീഡനത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെ കെട്ടുപൊട്ടിയ ഒരു നാള്‍
അവര്‍ തുറന്ന് വച്ചത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും , ഇഷ്ടങ്ങളുടേയും പുതുലോകമായിരുന്നു..

ഇരുണ്ട പ്രകാശത്തില്‍ വിജനമായ
റെസ്റ്റോണ്ടിലെ നിശബ്ദതയെ ജയിക്കാനെന്നവണ്ണം
അയാള്‍ ഉറക്കത്തന്നെ പറഞ്ഞു..
“നാം തുടങ്ങിയത് ഇവിടെ നിന്ന്,
അവസാനിക്കുന്നതും..ഇവിടെ “

 “മ്യൂസിക് സര്‍ “

“നോ താങ്ക്സ്”
അവള്‍ വെയിറ്ററെ വിലക്കി..!

ഒന്നും കഴിക്കാതെ ;
രണ്ടു വിരലുകളാല്‍ സ്ട്രോകൊണ്ട് കോക്ടെയിലിലെ ഐസ് ക്യൂബ്സ്
കുത്തിത്താഴ്ത്തുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു അവള്‍ .
കുത്തിമുറിവേല്‍പ്പിക്കുന്ന നോട്ടങ്ങളാല്‍ അവളെ അനുധാവനം ചെയ്തുകൊണ്ട്
മുന്നിലിരുന്ന മദ്യം ഒറ്റവലിക്ക് അയാള്‍ അകത്താക്കി..!
അയാള്‍ കൂടുതല്‍ മദ്യപിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ

“എനിക്ക് പോകാന്‍ ധൃതിയുണ്ട്..”
ഇതുവരെക്കാണാത്ത ഇച്ഛാശക്തി പ്രകടമാക്കിക്കൊണ്ട് അവള്‍ എഴുന്നേറ്റു..!

മനസ്സിലെ ഭാവഭേദം മുഖത്ത് കാട്ടാതെ കൈകൊടുത്ത് പിരിയുമ്പോള്‍
ഒരു വിടവാങ്ങലിന്റെ സ്വാഭാവികമായ പരിസമാപ്തിയില്‍
അയാള്‍ നീട്ടിയ അവസാന പൂക്കള്‍ക്ക് ചിരിയോടെ
അയാളണിച്ച വജ്രമോതിരമൂരി അവള്‍ തിരികെ നല്‍കി ,
കൂടെ അതിന്റെ ബില്ലും, ഗ്യാരണ്ടി പേപ്പറും..!

സമയത്തെ വേഗം കൊണ്ട് തോല്പിച്ച് അവള്‍ നടന്നുമറഞ്ഞു..
മുന്നില്‍ പലവുരു നിറഞ്ഞും ഒഴിഞ്ഞും ക്ഷീണിച്ച
മദ്യചഷകത്തെ നിര്‍ദ്ദാക്ഷിണ്യം പിന്തള്ളി
പടവുകള്‍ കയറിയ ലഹരിയുമായി അയാള്‍ പടികളിറങ്ങി..
ജീവിതത്തിന്റെ ലഹരിയില്‍ നിന്നും മരണത്തിന്റെ ലഹരി
ആസ്വദിക്കാന്‍ മനസ്സിനെ പട്ടം പോലെ വിഹരിക്കാന്‍ സ്വതന്ത്രമാക്കിക്കൊണ്ട്...
നാളത്തെ വൃത്തികെട്ട പകല്‍ തച്ചുടയ്ക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ ഈ രാത്രി ആഘോഷിക്കണം...
“ഇനിയൊരു പകല്‍ എന്നെത്തേടിയെത്തെരുത്.. “
ഇരുട്ടിന്റെ തേര്‍ തെളിച്ചെത്തുന്ന കുതിരകളെത്തഴുകി
അയാള്‍ ഉറക്കെയുറക്കെ ആവര്‍ത്തിച്ചു
‘ഇനിയൊരു പകല്‍ എന്നെത്തേടിയെത്തെരുത്..
എന്റെ വെളിച്ചമിവിടെയവസാനിക്കുന്നു...”

“ഇനി ഞാനോടിക്കാം..” കീ പിടിച്ച് വാങ്ങി ,
ഇരുട്ടില്‍ ഒളിച്ചു നിന്ന അവള്‍ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു..അയാളും..!
കാറിന്റെ അതിവേഗതയില്‍ രസിച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍ മ്യൂസിക് വോല്യം കൂട്ടി..!
സ്റ്റിയറിങ്ങില്‍ വജ്രമോതിരത്തില്‍ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ
അവളുടെ വിരലുകള്‍ താളം പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
ഓരോ വിരസ ജീവിതവും അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് ,
അതിലും വ്യത്യസ്തമായും തീവ്രമായും മറ്റൊന്ന് തുടങ്ങുന്നു..!